Ik ben geen WijnSpijs-Wandelaar. Nooit geweest ook. Nimmer liep ik onder grijze Hollandse luchten door de natte straten van een middelgrote stad van sterrentent naar sterrentent, keuvelend over de structuur van de Bordeaux of het ontbreken van een zuurtje bij de amuse.

Ik heb daar overigens wel een goed verhaal bij, vind ik zelf. Mijn huis en stamkroeg bevinden zich namelijk in Lissabon, zo’n 2.500 kilometer zuidelijk van het WijnSpijs Hoofdkwartier. Bij gelegenheid struin ik de vele straatjes en tenten hier af, op zoek naar fijne gerechten, prettige drankjes, mooie settings en goed gezelschap. Daar schrijf ik over en u leest dat dan weer. En zo zijn we allebei druk op onze eigen manier.

WijnSpijs on crack

In cultureel en culinair opzicht houd ik me braaf aan het Nederlandse adagium van ‘aanpassen of opbokken’. Dus so long hutspot, boerenkool, rookworst, stroopwafels en ketjap manis. En dat gaat al anderhalf jaar helemaal goed. Tot 8 november jongstleden. Op die betreffende zaterdag kreeg ik bezoek van een Nederlandse vriend en WijnSpijs-wandelaar wiens naam we niet zullen noemen omdat het Robbert-Jan van IJzendoorn is.

Het plan was dat ik hem en zijn lieve verkering een dagje langs de fine fleur van de Lissabonse horeca zou slepen. Ik had het helemaal bedacht, vanaf de koffie ‘s ochtends tot de Portugese tapas in de voormiddag, lunch bij een Portugese topchef naar keuze en een diner bij de Portugese versie van Jonnie Boer. Daarna nog even langs bij de beruchte drankholen en een afzakkertje in de beste cocktailbar van het zuidelijk halfrond. Kortom, een twaalf uur durende WijnSpijs-wandeling. On crack.

Schermafbeelding 2016-10-19 om 17.21.27

Bitterballen

Naar Portugees gebruik hadden we niet te vroeg afgesproken. Om elf uur, in het oudste koffiehuis van Portugal. Iedereen was op tijd en de Braziliaanse koffie was prima binnen te houden. Alles klopte. Tot om vijf over elf de woorden “Ik heb gisterenavond bitterballen gegeten” mijn oren binnendansten.

Bitterballen. De meest briljante snack ever. In combinatie met koud bier de meest briljante smaakcombinatie ever ooit ook nog eens. Anderhalf jaar zit ik me hier aan te passen en die lul vindt op zijn eerste avond op 2.500 kilometer van de dichtstbijzijnde Van Dobben-fabriek een tent waar ze bitterballen verkopen.

bitterballen

Het bleek dat één van de lokale topchefs zodanig was doorgeschoten in het hou-het-simpel-maar-vers-en-lekker denken, dat hij in zijn onlangs geopende primadeluxe hamburgertent nu ook verse – zelfgemaakte – bitterballen serveerde. Met een koud biertje erbij. “Ze waren heerlijk”, voegde onze overgevlogen WijnSpijs-wandelaar er geheel overbodig nog even fijntjes aan toe.

Uitstel van executie

Anderhalf jaar heb ik erover gedaan om een route langs de mooiste en meest bijzondere plekjes van Lissabon uit te stippelen. Plekken waar je als toerist niet gauw komt. Twaalf uur lang hebben we in achteraf steegjes onder meer prachtige inktvis, briljant lamsvlees op een broodje en een steak tartare die zo vers was dat ik overwoog hem te reanimeren gegeten. En twaalf uur lang dacht ik vooral aan bitterballen.

Het ergste is nog dat die tent niet eens ver bij mijn huis vandaan is. Twee haltes met de metro en het feest kan beginnen. Maar ik verrek het. Of liever gezegd; ik rek het. Dat gaat een bijzonder kansloos verhaal worden, kan ik u melden. “A good man knows his limitations”, zei Eastwood al, en ik weet allang dat het ragoutvlees sterker is dan de geest.

De baas der bazen

Ergens deze maand ga ik op een vrijdagmiddag op 2.500 kilometer van het WijnSpijs Hoofdkantoor aan de ‘bolas amargas’, met een koud biertje erbij. En ik kan er een heel mooi verhaal van maken, maar het zal geweldiger zijn dan alles dat we die achtste november hebben gehad.

Gaat u ondertussen gerust door met uw wandelingen en wijnslurperij. Geniet ervan en wissel vooral recepten uit, met steranijs en zo. Maar weet dat als er bloed aan de paal komt, er maar één chef meer heerst dan alle Gordon Ramsays, Marco Pierre Whites en Alain Ducasse’s bij elkaar.

Zijn naam? Aat van Dobben. Oprichter van Eetsalon Van Dobben aan de Korte Reguliersdwarsstraat. Established 28 juni 1945.

Bless Aat en zijn ballen.

Mlmn (41) is columnist en culinair correspondent. Naast een voorliefde voor maniakale chefs en culinaire ongemakkelijkheden, is hij uw lokale gids langs de barretjes van Lissabon en andere uitheemse oorden waar de wijnen, spijzen en verhalen zijn.