Toen de uitnodiging voor het voorproeven van Brasserie Carstens Amsterdam op de mat viel had ik gemengde gevoelens: de term ‘no nonsens’ is schering en inslag bij de nieuw geopende restaurants waar wij mogen proeven en ik krijg er inmiddels een beetje jeuk van.

Daar tegenover staat dat de degene die, deze keer zonder quatsch, gaat koken de befaamde Maik Kuijpers is: de voormalige chef van De Librije! Ik krab mijn clichéjeuk weg en schrijf me vol verwachting in voor  de voorproeverij.

Brasserie Carstens

Lindenhoff

Restaurant Carstens is nog niet officieel open, dus het bacchanaal zal zich voltrekken in de ‘marché’ van hofleverancier De Lindenhoff. Vet, want dat is ook de hofleverancier van mijn dinner parties.

Serieus: als je op zoek bent naar een goudmijn met de beste en lekkerste dingen: Rijksstraatweg 21 in Baambrugge. Neem je portemonnee mee, want you get what you pay for. And you pay a lot.

“maar dan met boerenkool”

Bacchanaal zei ik toch? Serieus: tien gangen. TIEN. En lekker!

Het begint grappig (dat klinkt oneerbiediger dan ik het bedoel) met brood van Maarten met onkruidboter, wordt veelbelovend met de Zeeuwse platte inc. zuurkool en spek, gaat naar ‘te gek’ als de kalfstong met langoustine langs paradeert en vanaf dan is het een festijn van runderlende geitenkwark, badass Hollandse garnalencocktail, en het tofste gerecht is de Caesar salade “maar dan met boerenkool”.

Brasserie Carstens Amsterdam

Maarten?

Conclusie: Maik Kuijpers reanimeert met verve de doodgeslagen term no-nonsens. Klassiekers als garnalencocktails, Caesar en advocaat met slagroom opnieuw uitgevonden en waanzinnig goed uitgevoerd.

Schoenmakers moeten bij hun leest blijven, erkent Maik. Zijn brood laat hij bijvoorbeeld door Maarten bakken. Wie Maarten is weet ik niet meer, maar bakken kan ‘ie!

Brasserie Carstens Amsterdam

Het sap

Ook z’n wijn maakt hij niet zelf. Slim: schijnt best lastig te zijn. Maar de Hollands insteek wordt wel consequent doorgevoerd. Een Meursault van Karel de Graaf (befaamd Bourgogne baas), Stellenbosch Chardonnay en Pinot Noir, gemaakt door een Nederlands stel passeren de revue.

Meneer Carstens

Meneer Carstens woonde in een klein huisje. Dat kleine huisje is opgeslokt door het Park Plaza Hotel achter Amsterdam CS. En dat huisje heet nu Brasserie Carstens. Het schijnt een weerbarstig ventje geweest te zijn, die Carstens. En die twist voert Maik door in het concept. Vandaar de boerenkool in de Caesar, de gekke ‘S’ in het logo en vast nog veel meer gebbetjes.

Je kunt vanaf 5 februari op bezoek bij meneer Carstens. Ik zou het doen: er wordt een lekkere pot geserveerd! De voordeur zit aan de Hasselaerssteeg tussen het Damrak en de Martelaarsgracht (hier ergens).