0


Bijzonder Bourgondisch

Dit is een cafe/restaurant geïnspireerd op de Belgische Frituur! Dat betekent traditionele gerechten, fantastische Cremant de Bourgogne én de beste huisgemaakte frieten (ook volgens de AD Friettest) Even eerlijk.. Het water loopt je nu al in de mond, toch?


Menu - restaurant Par Hasard


Gemiddelde prijs per menu

(gemiddelde à-la-carteprijs gebaseerd op 3 gangen,
exclusief drank)

€ 25,00

Geschreven over restaurant Par Hasard

img

Bourgondische lunchzaak Bullewijck by Par Hasard

Recentelijk opende Bullewijck by Par Hasard in Amsterdam-Zuidoost haar deuren. De nieuwe hotspot voor zakelijk Amsterdam biedt snelle, bourgondische lunchgerechten, smaakvolle broodjes, frisse salades en huisgemaakte soepen. Bourgondische lunchzaak Bullewijck by Par Hasard De zaak leent zich tevens uitstekend voor de borrel met bijpassende happen en de legendarische Par Hasard frieten. De sfeervolle zaak kan buiten kantoortijden worden afgehuurd voor besloten meetings, feesten en partijen.

www.missethoreca.nl

img

Par Hasard (7,5) - Stadsgids - PAROOL

Naast de kleinschalig gebrouwen bieren, de dure macchiato's, de pulled pork en de quinoasalade duikt de kip-van-het-spit in alle hoeken van de stad op. Ondertussen sneuvelen de ouderwetse bruine kroegen bij bosjes, en ook voor hun directe neef, het Hollandse eetcafé, zijn het moeilijke tijden. Nu is dat in veel gevallen een goede zaak, aangezien het eten daar vaak abominabel was: inferieur plakvlees uit de vriezer op slecht afgenomen plaktafels; pindasaus uit zo'n misselijkmakende emmer; kaasfondue van poeder en rare vispannetjes met 'Antlantische tong' - een mooier woord voor de smaakloze pangasius. De opkomst van het kippetje is onderdeel van een veel grotere beweging, die volgens mij zeer wenselijk is. De eetcafés 2.0 zijn gespecialiseerde one trick ponies. Ribs en burgers eet je bij een Amerikaanse barbecue, spaghetti bij de spaghetteria en kippetjes bij het kiprestaurant. Ik verwacht dat nog veel meer ouderwetse eetcafés zullen verdwijnen, een paar heel goeie (zoals 't Vliegertje) en een paar heel goedkope (zoals De Schutter) daargelaten. Het is voor ondernemers namelijk simpelweg gemakkelijker, goedkoper en aantrekkelijker is om één of twee dingen heel goed te doen dan zestien dingen matig. Een paar eetcaféklassiekers dreigen hierbij echter kind van de rekening te worden. De van oorsprong Indische maar inmiddels volledig verkaasde saté van kip, varken of rundvlees steekt wat ordinair af naast dat Fransige, frivole rotissoirkippetje. Onterecht, zal de Amsterdammer beamen die zichzelf achter alweer zo'n rustieke halve kip terugvindt, terwijl hij met mijmrende stem 'Kipsaté, kipsaté' mompelt: echt goeie kan verrukkelijk zijn. Klassiek eetcafé Zoals die bij Par Hasard bijvoorbeeld, een verrassend klassiek eetcafé aan de Ceintuurbaan. De kipsaté (€18) van de houtskoolgrill is gemaakt van sappige en heerlijk gemarineerde ontbeende dijen, met ietsje zoete, maar ook pittige en van limoenblad frisse pindasaus. De frieten zijn uitstekend - ik hou er heel erg van als ze allemaal een andere vorm hebben, met veel harde knapperige kontjes en lekker veel zout - en komen met huisgemaakte piccalillymayo (je kunt ook om normale vragen) en om iedere schijn van een poging tot Indonesische authenticiteit overboord te zetten, krijg je er ook nog appelmoes bij. Par Hasard hoort bij Frites uit Zuyd, een luxefrituur met huisgemaakte snacks, waar je naast je puntzak patatjes ook gewoon een glas champagne kunt drinken. Door het helverlichte, betegelde frietkotje kom je in de ouderwets bruine kroeg met barkrukken, posters en een lichtreclame achter de bar. De jongedame die ons bedient is perfect voor deze zaak, een soort werkstudente from heaven - paardenstaartje, sloof, stralende glimlach. Ze is hartelijk en goed geïnformeerd, en ondanks de grote drukte één en al 'En dames? Lust u nog een wijntje?' 'Geniet er lekker van,' en 'Supergezellig dat jullie er waren!'; gastvrij op een oprecht schattige manier. We krijgen stokbrood met kruidenboter, de eerste versgebakken, de laatste huisgemaakt maar jammer genoeg wel een ouderwetse damsteen, direct uit de koelkast. De steak tartare (€12,50) is geen steak tartare, maar filet americain: een gigantische portie redelijk fijngedraaid, rauw rundvlees, eenvoudig maar prima aangemaakt met kappertjes, mayonaise en een drupje ketchup, geserveerd met een pluk sla en een toastje. Jammer dat er kwistig over het bord is gekliederd met van die afschuwelijke balsamicostroop: een echte eetcafémisser en volstrekt misplaatst. De fish & chips (€17,50, €9,50 voor een kleine portie) is precies zoals die zijn moet: superverse kabeljauw met een dun korstje van bierbeslag dat kraakt dat het een aard heeft, de vis valt in glanzende lamellen uiteen. Het bijgeleverde citroentje komt goed van pas, want de tartaarsaus is wat vlak.

www.parool.nl

Dit is misschien wel de lekkerste nieuwsbrief die je gaat tegenkomen. Zullen we je op de hoogte houden?